పిన్నీసును ఒకసారి నిశితంగా పరిశీలించండి. మనం పైన ఉన్న పదునైన భాగాన్ని మాత్రమే వాడుతున్నాం. కానీ కింద ఉన్న రంధ్రం ఎందుకు ఉంటుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించారా?
పిన్నీసును చీరలు కట్టినప్పుడు.. చున్నీల కోసం.. ఒకప్పుడు పూలు పెట్టుకోవడానికి పెట్టుకునే వాళ్లు. కొందరైతే చెప్పులు తెగితేనో, ఎక్కడైనా బట్టలు చిరిగితేనో వీటిని వాడుతుంటారు. ఈ పిన్నీసులను చాలా రకాలుగా వాడేవాళ్లున్నారు. కానీ కింద ఉన్న రంధ్రానికి ఒక పని ఉంది. దాన్ని ఎవరూ వాడరు. దాని డిజైన్ చాలా రోజువారీ సాధనాల మాదిరిగా కాకుండా పని చేస్తుందని తెలుసుకోండి.
పిన్నీసును ఇంగ్లీష్లో సెఫ్టీ పిన్ అంటారు. ఇది చరిత్ర ప్రాచీన కాలం నాటిది. లాటిన్ భాషలో దీనిని ఫిబులే అని పిలిచేవారు. ఇది కంచు యుగంలో ఐరోపాలో ఉద్భవించిందని నమ్ముతారు. అయితే ఆధునిక సేఫ్టీ పిన్ను 1849లో వాల్టర్ హంట్ కనుగొన్నారు. అతను ఒకే తీగను వంచి స్ప్రింగ్ అమర్చిన దాన్ని సృష్టించాడు. ఆ సమయంలో అలాంటి పిన్నులను తయారు చేయడానికి రెండు ప్రధాన పద్ధతులు ఉపయోగించేవారు. వాటిలో ఒకటి ఉత్తర యూరోపియన్ పద్ధతి. ఇది రెండు వేర్వేరు భాగాలను కలిగి ఉండేది. దానికి స్ప్రింగ్ ఉండేది కాదు. ఒక పిన్నుకు రంధ్రం ఉండేది. మరొకటి దాని గుండా దూరి ఒక కొక్కెంలో బిగించబడేది. ఇది చాలా సంక్లిష్టమైన డిజైన్.
దీనికి విరుద్ధంగా మధ్య ఐరోపా, గ్రీకు, ఇటాలియన్ సంప్రదాయాలలో ఉపయోగించిన పిన్లు ఆధునిక సేఫ్టీ పిన్కు చాలా దగ్గరగా ఉండేవి. అవి మధ్యలో స్ప్రింగ్తో ఉన్న ఒకే తీగతో తయారు చేయబడ్డాయి. ఇది వాటికి వశ్యతను అందించింది. తీగ ఒక చివర పదునుగా ఉండగా, మరొక చివర వంచి ఉండేది. ఇది పదునైన కొనను సురక్షితంగా లోపలికి చొప్పించడానికి వీలు కల్పించింది. సేఫ్టీ పిన్ను మీరు నిశితంగా పరిశీలిస్తే.. స్ప్రింగ్ వెనుక భాగంలో ఒత్తిడిని సృష్టించి, పదునైన కొనను గట్టిగా దాని స్థానంలో పట్టి ఉంచుతుంది. ఈ ఒత్తిడి లేకపోతే పిన్ పదేపదే తెరుచుకుంటూ సులభంగా గాయానికి కారణం కావచ్చు.
వైద్య, ప్రయోగశాల సెట్టింగ్లలో.. రంధ్రం ట్యాగ్లను అటాచ్ చేయడానికి,స్టెరిలైజేషన్ లేదా ఎండబెట్టే సమయంలో చిన్న వస్తువులను సస్పెండ్ చేయడానికి ఉపయోగించబడింది. ఇటువంటి అప్లికేషన్లు సేఫ్టీ పిన్ను హైబ్రిడ్ వస్తువు, పార్ట్ ఫాస్టెనర్, పార్ట్ హుక్గా పరిగణిస్తాయి. ఈ పద్ధతులు పిన్ అధికారిక రూపకల్పనను మార్చలేదు. కానీ యాదృచ్ఛిక లక్షణం మార్పు లేకుండా కొత్త విధులకు ఎలా మద్దతు ఇవ్వగలదో అవి ప్రదర్శిస్తాయి. ఆబ్జెక్ట్, దాని వైవిధ్యమైన వాతావరణాల మధ్య రంధ్రం స్థిరమైన ఇంటర్ఫేస్గా మిగిలిపోయింది. ఇది లోహపు పని తర్కం ద్వారా రూపొందించబడింది. పునఃరూపకల్పన ద్వారా కాకుండా అలవాటు ద్వారా ఇది కొనసాగుతుంది.