నవరాత్రిలో రెండవ రోజు భక్తితో కూడిన తపస్సును ఆచరించే బ్రహ్మచారిణికి అంకితం చేయబడింది. ఆమె జ్ఞానం, తపస్సు, వైరాగ్యం, నిరాకరణ, పార్వతి మాత అవివాహిత స్థితిని కలిగి ఉంటుంది.
బ్రహ్మచారిణి దేవత సాధారణ తెల్లని చీర ధరించి, ఎడమ చేతిలో “కుంభం” లేదా నీటి కుండను పట్టుకొని, కుడి చేతిలో పూసల మాల పట్టుకుని, చెప్పులు లేకుండా నడుస్తున్నట్లు చిత్రీకరించబడింది. ఆమె ప్రేమ, ఆప్యాయత, విశ్వాసాన్ని సూచిస్తుంది. అపారమైన జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉంటుంది. ఆమె అత్యంత విలువైన ఆభరణాలు.. రుద్రాక్ష పూసలు, ఆమె ఆశీర్వాదాలు. ఆమె భక్తులందరికీ ఆనందం, శాంతి, శ్రేయస్సు, కృపను తెస్తుంది. ఆమె ఆనందం, సంతృప్తికి ప్రతిరూపం. అందరినీ జ్ఞానోదయం వైపు నడిపిస్తుంది. భక్తులు ఆమెను సంతోషపెట్టడానికి చక్కెర, పండ్లు వంటి సాధారణ ఆహారం నైవేద్యాలను అందిస్తారు.
బ్రహ్మచారిణి ఆరాధన..
బ్రహ్మచారిణి తల్లిని పూజించేటప్పుడు.. స్వచ్ఛత, భక్తిని సూచించే శక్తివంతమైన పసుపు లేదా స్వచ్ఛమైన తెల్లని వస్త్రం లేదా ఆభరణాలతో మిమ్మల్ని అలంకరించుకోవాలని సలహా ఇస్తారు. తెల్లతెల్లని వస్తువులను సమర్పించి, బ్రహ్మచారిణి బీజ మంత్రాన్ని జపిస్తూ పవిత్ర వాతావరణంలో మునిగిపోండి.
నెయ్యి దీపం వెలిగించి దుర్గా సప్తశతి శ్లోకాలను పఠించండి. చంద్ర దేవుడైన చంద్రుడిని ప్రార్థించండి. బ్రహ్మచారిణి మంత్రాన్ని జపించండి. వెండితో చేసిన వస్తువులను సమర్పించండి. ఇది స్వచ్ఛత ప్రతిబింబాన్ని సూచిస్తుంది. తల్లి బ్రహ్మచారిని జ్ఞానం, కళల స్వరూపిణి అయిన మా సరస్వతిగా కూడా పూజిస్తారు. ఈ ఆచారాలన్నింటినీ చేస్తున్నప్పుడు, ఎల్లప్పుడూ దైవిక తల్లి రాధారాణిని స్మరించుకోండి. నిస్వార్థ ప్రేమ, సేవను కోరుకోండి.
పార్వతి తపస్సు కథ..
దేవి సతి మా పార్వతిగా జన్మించింది. నారద ముని సలహా మేరకు పార్వతి దేవి వేల సంవత్సరాలుగా శివుడిని వివాహం చేసుకోవాలనే ఏకైక లక్ష్యంతో అసాధారణమైన భక్తి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించింది. ఆమె అన్ని ప్రాపంచిక సుఖాలను త్యజించి, పవిత్రమైన బిల్వ ఆకులను మాత్రమే తింటూ, ఆహారం, నీటిని వదులుకొని తీవ్రమైన తపస్సు చేసింది. ఆమె అచంచల నిబద్ధతకు అవధులు లేవు. ఆమె దృఢ సంకల్పాన్ని ఏవీ దెబ్బ తీయలేకపోయాయి.
శివుడు స్వయంగా ఒక ఋషి వేషంలో ఆమె ముందు కనిపించినప్పుడు పార్వతి మాత శివుని పట్ల ఆమెకున్న భక్తికి పరీక్ష ఎదురైంది. ఆయన శివుని రూపాన్ని, సద్గుణాలను విమర్శించడం ప్రారంభించాడు. ఆమెకు మరింత తగిన వరుడిని కనుగొనాలని సూచించాడు. దీనితో పార్వతి మాత చాలా కోపంగా ఉంది. ఆ కీలకమైన సమయంలో శివుడు తన నిజమైన దైవిక రూపాన్ని వెల్లడించినప్పుడు ఆమె ఆ ఋషిని శపించబోయింది.
ఈ ద్యోతకం వారి దైవిక ప్రేమకథకు పరాకాష్టగా నిలిచింది. శివుడు, పార్వతి మాత ఒక గొప్ప దివ్య వివాహ వేడుకలో ఐక్యమయ్యారు. ఈ పవిత్ర కలయికకు ముందు పార్వతి మాత.. ఆమె అవివాహిత, సన్యాసిని రూపంలో బ్రహ్మచారిణిగా పిలువబడుతుంది. ఇది శివుని పట్ల ఆమెకున్న అసమానమైన భక్తి, అచంచలమైన నిబద్ధతకు నిదర్శనం.